Herinneringen

fligsenvici

Shawna Roberts

writsedecte

Shawna Roberts

Altijd wat leuks te zien

Nog voor ik tussen 2004 en 2008 korte tijd beheerder was op de landgoederen in Paterswolde, kwam ik er al heel graag. Niet zonder reden. Geboren en getogen tussen de landgoederen van de Zuid Veluwe en de stadsparken van Arnhem, herkende ik veel van de natuur van m’n jeugd in de prachtige landgoederen van Paterswolde. Slingerende paden, grillig gevormde vijverpartijen en eeuwenoude bomen zorgen voor een geweldige omgeving om op een hele kleine oppervlakte veel leuke dieren en planten te zien. IJsvogels, jagend langs de vijver op Vennebroek, een Kleine IJsvogelvlinder bij de ‘eland’ op de Braak, een prachtige zesender op de Duinen, de landgoederen bieden altijd weer leuke ontmoetingen. Je zal er toch maar in buurt wonen!

Bokkenwagen

Via mijn neef (Cees Reinders), nu zelf tandarts in Paterswolde, ontving ik uw verzoek over herinneringen van Huize Vennebroek. Zelf ben ik geboren op 12-05-1935 in Paterswolde. Mijn broer Laas op 22-08-1931. Mijn vader (Pieter Galema) was huisarts in Paterswolde. Onze ouders woonden aan de Hoofdweg in hetzelfde huis waar tot voor kort de huisartsenpraktijk van Dr Wiarda was gevestigd. Ons telefoonnummer was no 16 en mijn vader reed in een A-Ford. Als notabelen in het dorp gingen onze ouders geregeld om met andere notabelen van het dorp, zoals de burgemeester en zijn echtgenote (de familie Lagro), de dominee en zijn echtgenote (de familie Hefting) en allen kwamen regelmatig op bezoek bij de familie Camphuis op "Huize Vennebroek". Als kinderen reden wij daar in de bokkenwagen, speelden wij rond het huis en bij de stallen of (bij minder mooi weer) in de zeer ruime en welvooziene speelkamer aan de achterzijde van het huis. Als kinderen vonden wij de familie Camphuis best deftig en wij dienden ons dan ook netjes te gedragen. Groot was dan ook de consternatie toen het ineens ernstig begon te stinken in de "salon" tijdens één van onze bezoeken. Kennelijk vonden mijn broer of ik (ik zal als jongste de schuld maar op mij nemen) dat het huis te deftig was om naar de WC te vragen. Eén van ons bleken bij nader onderzoek namelijk achter de "canapé" gepoept te hebben. Gelukkig bleek dat desondanks niet ons laatste bezoek. We hebben nog heel lang contact gehouden met leden van de familie Camphuis. Bij het nazoeken van onze oude fotoboeken vonden wij nog deze foto uit 1971. Onze kinderen (Martine en Britlise Galema) op de bokkenwagen op het landgoed Vennebroek. Onze kinderen logeerden bij hun Oma (Maria Galema, vroeger echtgenote van de huisarts Pieter Galema), terwijl wij een reis maakten door Afrika. Zij heeft met hen toen nog een bezoek aan Huize Vennebroek gebracht, waar ook zij op hun beurt een ritje met de beroemde bokkenwagen hebben gemaakt.